Σάμερταϊμ
Είπαν του τρελού να χέσει…
Το μελτεμάκι το άκουσε και είπε να ξεκωλωθεί. 11 μέρες στην Αντίπαρο, 11 μέρες τυφώνας κατηγορίας 5. Όλοι να βρίζουν εκτός των γουιντ σέρφερς (τους οποίους όλοι έβριζαν). Το βαρκάκι του μπαμπά θα πρέπει να περιμένει ένα χρόνο για να μας πάει βαρκάδα.
Πέντε μέρες συνεχόμενες να παίζει το Μάμα Μία και εγώ ο ταλαίπωρος να μένω δίπλα στο θερινό σινεμά. Ιαχές του τύπου “Γαμιούνται οι Abba και όλο τους το σόι” δεν φάνηκαν να πτοούν κανέναν. Στο καπάκι η αμερικανιά Άιρον Μαν, όπου όμως κάπου στο τέλος ακούγεται το ομώνυμο θρυλικό κομμάτι των Σάμπαθ, το οποίο και σαρανταρίζει σλόουλι σλόουλι, (μαζί με τον γράφοντα), προς τέρψη των ταλαίπωρων αυτιών μου.
Υποθέτω ότι υπάρχουν και χειρότερα, όπως ξυλοδαρμοί μέχρι θανάτου και αποκεφαλισμοί του νέιμ α φιού. Ο Γερμανός (όχι αυτός με τα κινητά) δεν θα έβαζε το στιχάκι “Μύκονο και Σαντορίνη” στην “Κρουαζιέρα” του, αν την έγραφε φέτος. Αντίπαρος και πάλι Αντίπαρος, λοιπόν (έχουμε και Τζιμάκο άμα λάχει).
Παρεμπιπτόντως, είμαστε τόσο ξεφτίλες, που παίρνουμε τα όργανα των τουριστών, και βάζουμε τα δικά μας σε τάφους για να τα τρώνε τα σκουλήκια. Αλλά, τι λέω, εδώ ένα σακουλάκι αίμα δεν είμαστε άξιοι να δώσουμε.
Αει στο διάολο, τσαντίστηκα πάλι. Ας αλλάξω θέμα.
Ολυμπιακοί αγώνες στο Πεκίνο, και η ντόπα πάει σύννεφο. Τελευταίο κρούσμα η Φανίτσα (μας) η Χαλκιά, άλλη μια σφαλιάρα στο λανθάνοντα εθνικισμό μας. Η πλάκα είναι ότι βρέθηκε ντοπέ και ένας αθλητής της τοξοβολίας, στον οποίο ανιχνεύτηκε THC (λέγε με μαριχουάνα). Εγώ πάλι δεν κατάλαβα, πιστεύουν δηλαδή πως η φούντα που κάπνιζε θα του βελτίωνε τη σκόπευση;
Έχουν πλάκα οι Ολυμπιακοί πάντως. Η Κίνα σαρώνει τα μετάλλια, αφού οι αθλητές της προπονούνται από παιδιά γι’ αυτό, με μεθόδους που θυμίζουν στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ταυτόχρονα, πάνω από τέσσερις χιλιάδες κινεζάκια απ’ το 1992 μέχρι σήμερα έχουν ονομαστεί “Ολυμπιακοί αγώνες” (Αογιούν στην κινεζική), πολλά απ’ τα οποία υποθέτω ότι θα μπινελικώνουν χοντρά τους γονείς τους ενώ δουλεύουν 16 ώρες τη μέρα για ψίχουλα σε βιοτεχνίες παιχνιδιών όπου φτιάχνονται οι κούκλες μασκότ των ολυμπιακών του Πεκίνου.
Αει στο διάολο, τσαντίστηκα πάλι. Ας αλλάξω θέμα.
Τις προάλλες είδα ένα βίντεο του Λιακόπουλου.
Εκεί έμαθα για την “ιστορία που δεν μας δίδαξαν ποτέ “(και που αποφάσισε να μας διδάξει ο διαφωτιστής Λιακόπουλος), όπου έμαθα για τον φοβερό πόλεμο που είχαμε κάνει εμείς οι Έλληνες με τους Άτλαντες (όχι τα βιβλία με τους χάρτες, τους άλλους, τους οχτρούς μας). Φαίνεται ότι τους την είχαμε σπάσει πολύ, γιατί είχαμε υπό τον έλεγχό μας όλα τα σημεία κλειδιά του πλανήτη (από την Αμερική ως την Ινδοκίνα) και δεν τους αφήναμε να κονομήσουν κι αυτοί λίγο. Κάναμε λοιπόν ένα τρομερό πόλεμο με υπερόπλα, αποτέλεσμα του οποίου ήταν οι Άτλαντες να μας βουλιάξουν το Αιγαίο, που τότε ήταν πεδιάδα που έβοσκαν βόδια (σαν αυτούς που αγοράζουν τα DVD του). Εμείς λοιπόν ως Ελληνάρες που δεν σηκώναμε πολλά, τους βουλιάξαμε όλη την Ατλαντίδα, για να μάθουν να σηκώνουν κεφάλι, αλλά δυστυχώς αυτοί πρόλαβαν να μας βουλιάξουν τις βιομηχανίες παραγωγής μηχανών αντιβαρύτητας που είχαμε στις Ινδίες.
Όταν σχολίασα τα παραπάνω σε κάποιο σάιτ, ένας Λιακοπουλικός μου συνέστησε να μην είμαι είρων, και μου έδωσε ένα λινκ στο οποίο περιγράφονται τα τεχνολογικά επιτεύγματα των αρχαίων Ελλήνων. Εκεί έμαθα ότι ο Αριστοτέλης ήταν εξωγήινος, από το Άλφα Λαγού, και ότι είχε προσγειωθεί στη Μακεδονία (το διαμέρισμα, όχι το αεροδρόμιο) με το διαστημόπλοιό του, και μάλιστα στο σημείο που προσγειώθηκε υπάρχουν ακόμα υψηλά επίπεδα ραδιενέργειας από τους πυρηνοκίνητους κινητήρες του διαστημοπλοίου. Αφού λοιπόν ο Αριστοτέλης δίδαξε όσα δίδαξε, πήρε το μπαμπά του (πάνω απ’ όλα η οικογένεια) και μπήκαν στο διαστημόπλοιο για να γυρίσουν πίσω στο Άλφα του Λαγού. Το καλύτερο όμως νέο σας το φυλάω για το τέλος: Πληροφορήθηκα λοιπόν, όλο χαρά, ότι ο Αριστοτέλης ζει ακόμα, και ότι θέλει ακόμα 18 χρόνια για να φτάσει στο Άλφα του Λαγού.
Αρίστο, ζεις, εσύ μας οδηγείς.
Ρε δεν πηδιόμαστε, λέω εγώ…
3 years ago