Ιστοριούλες πάσης φύσεως

Σιγά τα αυγά

Απέναντι απ’ το σπίτι μου υπάρχει ένα σχολείο. Είναι νηπιαγωγείο και δημοτικό.

Δηλαδή το μέρος που μπαίνουν οι πρώτες βάσεις ενός παιδιού (και του παιδιού μου, στο μέλλον), που διαμορφώνονται οι ιδέες του, οι απόψεις του και η στάση ζωής του, μαζί με ότι παίρνει απ’ το σπίτι. Και φυσικά είναι το πρώτο μέρος που το παιδί κοινωνικοποιείται, και αρχίζει να διαμορφώνεται απ’ το κοινωνικό του περιβάλλον.  

Χθες είχαμε εκδηλώσεις “για την εθνική μας εορτή”, που σημαίνει παρελάσεις και ομιλίες.

Για τις μεν παρελάσεις έχουν γραφτεί τόσα πολλά, που (αν και, ομολογώ ότι μπαίνω στον πειρασμό) δεν θα σχολιάσω. Θέλω απλώς να μεταφέρω κάποιες φράσεις που άκουσα απ’ τα μεγάφωνα:

“Εμείς οι Έλληνες είμαστε ο πιο ανώτερος (sic) λαός του κόσμου.”

“Πρέπει να μην ξεχνάμε την ιστορία μας, που με οδηγό αυτή θα φτάσουμε και πάλι σε νέα μεγαλεία”.

“Γι’ αυτό όλοι και όλες σας πρέπει κάθε στιγμή να αισθάνεστε υπερήφανοι που είστε Έλληνες”.

Σε αυτό το τελευταίο θέλω να σταθώ λίγο.

Αγαπητέ αναγνώστη, έχω μερικές απορίες.

Νιώθεις υπερήφανος που η κλήρωση του τζόκερ έβγαλε τζακ ποτ;

Νιώθεις υπερήφανος που το νόμισμα του Μαλάουι είναι το κουάτσα;

Νιώθεις υπερήφανος που το πυρίτιο έχει ατομικό αριθμό 14;

Νιώθεις υπερήφανος που η Αστυπάλαια δεν έχει φίδια;

Νιώθεις υπερήφανος που το 75% παγκοσμίως του σκόρδου παράγεται στην Κίνα;

Εδώ θα τολμήσω (και παρακαλώ να μου συγχωρέσεις την έπαρση) να υποθέσω ότι η απάντησή σου σε όλες τις παραπάνω ερωτήσεις είναι όχι.

Όλα τα παραπάνω έχουν ένα κοινό: Δεν εμπεριέχουν καμία δική σου ενέργεια, και (το σημαντικότερο) καμία δική σου προσπάθεια. 

Ε, ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με το γεγονός ότι είσαι Έλληνας. Οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στο (όχι ιδιαίτερα σπάνιο) γεγονός ότι κάποια στιγμή ένα σπερματοζωάριο γονιμοποίησε ένα ωάριο, και το αποτέλεσμα έσκασε μύτη σε αυτή εδώ τη γωνιά του κόσμου. Και εσύ, προσωπικά, δεν έκανες τίποτα γι’ αυτό.

Μπορείς να νιώθεις υπερήφανος που πήρες το πτυχίο σου με άριστα, που κάνεις τριάντα μέτρα μακροβούτι, που καρφώνεις με επιτόπιο, που στρίβεις τσιγάρο με το ένα χέρι, που έμαθες να σφυράς κλέφτικα, που βγάζεις τρια κορδόνια σερί τρίσποντες, που σολάρεις σαν τον Malmsteen, που έκανες highscore στο ναρκαλιευτή.

Αλλά είναι παράλογο να νιώθεις υπερήφανος επειδή έτυχε να είσαι Έλληνας.

Και, όπως λέει και ο κολλητός μου ο Λένος, ως πότε θα γαμάς με τις ψωλές των αρχαίων;