Ανταλλαγή επιχειρημάτων
Είμαστε στο (γεμάτο φοιτητές) λεωφορείο.
Πλησιάζει ο εισπράκτορας και βλέπει ότι έχουμε φοιτητικό εισιτήριο. Δυστυχώς πέφτουμε σε παππού, και τυπολάτρη…
- Πάσο.
- Τι;
- Πάσο.
(Ακούγονται απο δίπλα τα γνωστά σχόλια του τύπου “Τα ρέστα μου”, “Ντούκου”, “Τα βλέπω”, “Δικαίωμα” κλπ)
- Πάσο, το πάσο σας.
- Δεν το έχουμε μαζί μας. Δεν μας το ζητάνε συνήθως.
- Δεν έχει σημασία, είστε υποχρεωμένοι να μπαίνετε στο λεωφορείο με το πάσο σας.
(Ακούγονται πάλι από δίπλα τα γνωστά σχόλια “Ναι, παιδιά, μη βιάζεστε”, “μπορεί να πέσετε και να χτυπήσετε”, “όποιος βιάζεται σκοντάφτει”, “σπεύδε βραδέως” μαζί με κάποια άσχετα “τον αράπη κι αν τον πλένεις” κλπ)
- Κοιτάξτε, είμαστε στο λεωφορείο που πάει Πανεπιστήμιο. Έχουμε περάσει τις στάσεις πριν το Πανεπιστήμιο, είμαστε ακόμα μέσα στο λεωφορείο, το οποίο κάνει τέρμα στο Πανεπιστήμιο. Άρα, πάμε στο Πανεπιστήμιο. Επίσης, κουβαλάμε ένα κάρο σημειώσεις. Άρα, και εφόσον δεν μπορούμε να είμαστε καθηγητές λόγω ηλικίας, πρέπει να είμαστε φοιτητές. Σωστά;
- Και τι μ’ αυτό; Δηλαδή θα πάτε στον πόλεμο χωρίς το όπλο σας;
(αααααααρρρρργκ)
4 years ago