Αυθυποβολή
Είμαστε αραχτοί στο σπίτι ενός φίλου, όταν ξαφνικά κάνει ένα τσαφ η λάμπα και καίγεται.
“Έχεις καμία άλλη να βάλουμε;” τον ρωτάω.
Ψάχνουμε, και μετά από λίγο βρίσκουμε μία. Δυστυχώς ήταν 25άρα, πολύ μικρή σε σχέση με την 100άρα που κάηκε, αλλά τελικά αποφασίζουμε να τη βάλουμε (απ’ το να είμαστε στο σκοτάδι…)
Μετά από λίγο, έρχεται ο τρίτος της παρέας, ο οποίος λείπει απ’ το πρωί στο πανεπιστήμιο, όπου έχει περάσει ατελείωτες ώρες μπροστά σε υπολογιστή, και έχει την (κλασική) φάτσα “τα ‘χω παίξει…”
Μπαίνει μέσα σκυθρωπός, και ρίχνει μία ματιά στο χώρο. Γυρίζει σε μας και μας ρωτάει:
“Αλλάξατε λάμπα;”
“Όχι”, του λέμε με φυσικό ύφος ταυτόχρονα, σαν συνεννοημένοι.
Πιάνει το κεφάλι του και με τα δύο χέρια, και βογγάει: “Ωωωχ, πονοκέφαλο που έχω…”
(Αναρωτιέμαι τι θα έλεγε αν είχαμε αφήσει την καμμένη λάμπα… Μάλλον “Αμάν! Τυφλώθηκα!”)
4 years ago